25 Ons Huis

CWZine september 2017. 25 jaar geleden namen we onze intrek in het ziekenhuis aan de Weg door Jonkerbos. Reden voor een feestje! In deze uitgave leest u over ons gastvrije huis.
Op het huis passen Blog van bestuursvoorzitter a.i. Hans Broertjes >>>

Blog van bestuursvoorzitter a.i. Hans Broertjes 

Soms krijg je de vraag om op een huis te passen. De bewoners vinden het fijn als je een oogje in het zeil houdt tijdens hun afwezigheid. Zodat de post niet ophoopt in de gang, de plantjes genoeg water krijgen en de kat af en toe tegen iemand aan kan mauwen.  

Dit jaar pas ik een aantal maanden op het huis van CWZ tot er een nieuwe bestuursvoorzitter is. Mijn opdracht is niet om het huis te verbouwen, maar er goed op te letten. Als bestuurder heb ik op veel verschillende locaties gewerkt, met overal weer een andere cultuur en sfeer. CWZ is een prachtig en goed ziekenhuis. Wat me hier opvalt, is dat er zeer gemotiveerde en gedreven professionals werken die veel over hebben voor de patiëntenzorg, het onderwijs en het onderzoek. Er wordt goed samengewerkt en men is vriendelijk voor de patiënten en voor elkaar. In zo’n cultuur is het soms moeilijk om elkaar feedback te geven. Het is belangrijk om hierin een goede balans te vinden: elkaar aanspreken op resultaten met behoud van de prettige sfeer en de harmonieuze relatie. Dat brengt ons verder!

Aandacht verdient ook de relatie met de buren: Radboudumc, Pantein, Jeroen Bosch en Rijnstate. Daarin is veel te winnen, met name op het gebied van de oncologie. Dat is niet altijd gemakkelijk en snel te regelen. Samenwerken tussen ziekenhuizen kost tijd en energie. Daarbij moeten we steeds het belang van de patiënt voorop stellen. En de veranderingen en samenwerking goed evalueren en (wetenschappelijk) onderzoeken. Als ik de deur hier achter me dicht trek, hoop ik dat de relatie met onze buren weer verder is verstevigd.

Heel belangrijk is dat het ziekenhuis in december gaat werken met een digitaal medisch dossier (HIX). Dit zal een grote stap vooruit zijn. Honderden mensen zijn bezig om dit goed te regelen. En zo hoop ik het huis een stukje digitaler en papierarmer over te dragen aan een vernieuwde raad van bestuur.

Graag nodig ik u uit voor het Open Huis op 7 oktober. Dé kans om eens achter de schermen te kijken, op plekken waar u anders nooit komt. Kunt u meteen zien of ik goed op het huis pas.

Hans Broertjes, voorzitter a.i. raad van bestuur

Foto: Richard Martens

September 2017

Op het huis passen

Blog van bestuursvoorzitter a.i. Hans Broertjes 

Soms krijg je de vraag om op een huis te passen. De bewoners vinden het fijn als je een oogje in het zeil houdt tijdens hun afwezigheid. Zodat de post niet ophoopt in de gang, de plantjes genoeg water krijgen en de kat af en toe tegen iemand aan kan mauwen.  

Dit jaar pas ik een aantal maanden op het huis van CWZ tot er een nieuwe bestuursvoorzitter is. Mijn opdracht is niet om het huis te verbouwen, maar er goed op te letten. Als bestuurder heb ik op veel verschillende locaties gewerkt, met overal weer een andere cultuur en sfeer. CWZ is een prachtig en goed ziekenhuis. Wat me hier opvalt, is dat er zeer gemotiveerde en gedreven professionals werken die veel over hebben voor de patiëntenzorg, het onderwijs en het onderzoek. Er wordt goed samengewerkt en men is vriendelijk voor de patiënten en voor elkaar. In zo’n cultuur is het soms moeilijk om elkaar feedback te geven. Het is belangrijk om hierin een goede balans te vinden: elkaar aanspreken op resultaten met behoud van de prettige sfeer en de harmonieuze relatie. Dat brengt ons verder!

Aandacht verdient ook de relatie met de buren: Radboudumc, Pantein, Jeroen Bosch en Rijnstate. Daarin is veel te winnen, met name op het gebied van de oncologie. Dat is niet altijd gemakkelijk en snel te regelen. Samenwerken tussen ziekenhuizen kost tijd en energie. Daarbij moeten we steeds het belang van de patiënt voorop stellen. En de veranderingen en samenwerking goed evalueren en (wetenschappelijk) onderzoeken. Als ik de deur hier achter me dicht trek, hoop ik dat de relatie met onze buren weer verder is verstevigd.

Heel belangrijk is dat het ziekenhuis in december gaat werken met een digitaal medisch dossier (HIX). Dit zal een grote stap vooruit zijn. Honderden mensen zijn bezig om dit goed te regelen. En zo hoop ik het huis een stukje digitaler en papierarmer over te dragen aan een vernieuwde raad van bestuur.

Graag nodig ik u uit voor het Open Huis op 7 oktober. Dé kans om eens achter de schermen te kijken, op plekken waar u anders nooit komt. Kunt u meteen zien of ik goed op het huis pas.

Hans Broertjes, voorzitter a.i. raad van bestuur

Foto: Richard Martens

September 2017

Sluit venster
Kunst aan de muur Kunst maakt CWZ-bezoek aangenamer >>>

Kunst maakt CWZ-bezoek aangenamer 

Al voordat patiënten 25 jaar geleden het ‘nieuwe’ CWZ-gebouw binnenstapten, was er kunst in huis. Kunst ontspant en leidt af, was toen al de gedachte.

Vijf zintuigen
Geert-Jan van Oostende maakte voor het nieuwe pand in 1992 acht werken, met als uitgangspunt de vijf zintuigen: zien, horen, voelen, ruiken en proeven. Voorheen hing dit kunstwerk in zijn geheel bij de hoofdingang. Vanwege de herinrichting werd jaren terug het kunstwerk uit elkaar gehaald en opgehangen op verschillende plekken in het ziekenhuis.

Handen
Bij binnenkomst, tegenover de apotheek, hangt aan de linkerkant een vierkant werk. Het bestaat uit een cirkelvormige vorm, waarbinnen twee handen te zien zijn. Deze handen lijken door de kleur en de manier van schilderen in het licht te staan. Ze verwijzen naar een schilderij van de Italiaanse kunstenaar Caravaggio (1573-1610), waarbij de engel de zegen geeft aan de evangelist Mattheüs. Het werk geeft het zintuig voelen weer. Erop staat een tekst in braille. Voor zienden is deze tekst niet leesbaar, voor blinden wel. Voelend kan de blinde deze tekst lezen en uitspreken voor de ziende. Die hoort dan een dichtregel van de Portugese dichter Pessoa. Zo spelen in dit object voelen, spreken, horen en zien op elkaar in.

Schaal en schelp
Iets verderop in de gang hangt een geel, rond object met schaal en schelp, dat verwijst naar geluid en stilte. De twee bronzen werken links van dit object laten een honingraad en een parfumflesje zien. Een verwijzing naar geur en smaak.

Benieuwd naar de andere kunstwerken in huis?
Haal het boekje ‘kunst- & architectuurroute CWZ’ bij de klantenservice en laat je verrassen.

Foto: Richard Martens

September 2017

Kunst aan de muur

Kunst maakt CWZ-bezoek aangenamer 

Al voordat patiënten 25 jaar geleden het ‘nieuwe’ CWZ-gebouw binnenstapten, was er kunst in huis. Kunst ontspant en leidt af, was toen al de gedachte.

Vijf zintuigen
Geert-Jan van Oostende maakte voor het nieuwe pand in 1992 acht werken, met als uitgangspunt de vijf zintuigen: zien, horen, voelen, ruiken en proeven. Voorheen hing dit kunstwerk in zijn geheel bij de hoofdingang. Vanwege de herinrichting werd jaren terug het kunstwerk uit elkaar gehaald en opgehangen op verschillende plekken in het ziekenhuis.

Handen
Bij binnenkomst, tegenover de apotheek, hangt aan de linkerkant een vierkant werk. Het bestaat uit een cirkelvormige vorm, waarbinnen twee handen te zien zijn. Deze handen lijken door de kleur en de manier van schilderen in het licht te staan. Ze verwijzen naar een schilderij van de Italiaanse kunstenaar Caravaggio (1573-1610), waarbij de engel de zegen geeft aan de evangelist Mattheüs. Het werk geeft het zintuig voelen weer. Erop staat een tekst in braille. Voor zienden is deze tekst niet leesbaar, voor blinden wel. Voelend kan de blinde deze tekst lezen en uitspreken voor de ziende. Die hoort dan een dichtregel van de Portugese dichter Pessoa. Zo spelen in dit object voelen, spreken, horen en zien op elkaar in.

Schaal en schelp
Iets verderop in de gang hangt een geel, rond object met schaal en schelp, dat verwijst naar geluid en stilte. De twee bronzen werken links van dit object laten een honingraad en een parfumflesje zien. Een verwijzing naar geur en smaak.

Benieuwd naar de andere kunstwerken in huis?
Haal het boekje ‘kunst- & architectuurroute CWZ’ bij de klantenservice en laat je verrassen.

Foto: Richard Martens

September 2017

Sluit venster
Aangenaam verblijven Vrienden van CWZ heeft een droom >>>

Vrienden van CWZ heeft een droom

Niemand komt voor zijn plezier in het ziekenhuis. Als je er toch moet liggen, maak je er maar het beste van. Dan hoop je op een zo aangenaam mogelijk verblijf.

Ontspannen
Stichting Vrienden van CWZ droomt ervan dat mensen niet langer liggen, maar verblijven in CWZ. In een prettige, gastvrije omgeving met aandacht voor de totale mens. Een omgeving die afleiding of juist rust geeft, zodat patiënten zich kunnen ontspannen. Samen met hun naasten die ze graag in de buurt hebben, net als thuis. 

Welzijn
Een prettige omgeving is heilzaam voor het genezingsproces. Zo is uit onderzoek gebleken dat het luisteren naar muziek een gunstig effect heeft bij pijn. Kunst kan de gedachten afleiden van zorgen en onrust. Vrienden van CWZ helpt voorzieningen realiseren die het welzijn van patiënten vergroten. Met steun van bedrijven en ruim 500 donateurs. Zo lopen er verschillende projecten die het ziekenhuis aangenamer maken. Daarbij is er ook aandacht voor duurzaamheid.

Kloppend hart
Een mooi voorbeeld is onze binnentuin met restaurant. Begin 2016 is de Binnenhof opgeknapt. Het kloppend hart van CWZ heeft nu appeltjesgroene stoelen, blauwe loungebanken, een besloten ontmoetingszitje en veel planten. Patiënten, bezoekers en medewerkers kunnen hier iets eten of drinken, relaxen of met elkaar praten. Vrienden van CWZ, Gispen en Stichting De Driestroom maakten de nieuwe inrichting mogelijk.

Foto: Moeder met kinderen in restaurant de Binnenhof, foto Patricia Rehe

September 2017

Aangenaam verblijven

Vrienden van CWZ heeft een droom

Niemand komt voor zijn plezier in het ziekenhuis. Als je er toch moet liggen, maak je er maar het beste van. Dan hoop je op een zo aangenaam mogelijk verblijf.

Ontspannen
Stichting Vrienden van CWZ droomt ervan dat mensen niet langer liggen, maar verblijven in CWZ. In een prettige, gastvrije omgeving met aandacht voor de totale mens. Een omgeving die afleiding of juist rust geeft, zodat patiënten zich kunnen ontspannen. Samen met hun naasten die ze graag in de buurt hebben, net als thuis. 

Welzijn
Een prettige omgeving is heilzaam voor het genezingsproces. Zo is uit onderzoek gebleken dat het luisteren naar muziek een gunstig effect heeft bij pijn. Kunst kan de gedachten afleiden van zorgen en onrust. Vrienden van CWZ helpt voorzieningen realiseren die het welzijn van patiënten vergroten. Met steun van bedrijven en ruim 500 donateurs. Zo lopen er verschillende projecten die het ziekenhuis aangenamer maken. Daarbij is er ook aandacht voor duurzaamheid.

Kloppend hart
Een mooi voorbeeld is onze binnentuin met restaurant. Begin 2016 is de Binnenhof opgeknapt. Het kloppend hart van CWZ heeft nu appeltjesgroene stoelen, blauwe loungebanken, een besloten ontmoetingszitje en veel planten. Patiënten, bezoekers en medewerkers kunnen hier iets eten of drinken, relaxen of met elkaar praten. Vrienden van CWZ, Gispen en Stichting De Driestroom maakten de nieuwe inrichting mogelijk.

Foto: Moeder met kinderen in restaurant de Binnenhof, foto Patricia Rehe

September 2017

Sluit venster
Huisdieren Het groen rond CWZ is een paradijs voor dieren >>>

Het groen rond CWZ is een paradijs voor dieren

Vossen en konijnen. Eekhoorns en eksters. En niet te vergeten: alles wat rond zoemt. Het groen rond CWZ is een paradijs voor dieren. 

Capriolen
Als je op een verpleegafdeling van CWZ ligt, kan het zomaar gebeuren dat je bij het ochtendgloren een vos langs de bosrand ziet wandelen. Of bij het vallen van de avond een paar konijntjes ziet dartelen over het gras. Bij kantoorgebouw Jonkerbosch zijn het vaak de eekhoorns die voor een glimlach zorgen met hun capriolen hoog in de boomtoppen.

Ooievaars
Sommige dieren doen CWZ maar eventjes aan. Zoals de groep ooievaars die ooit neerstreek op de stalen pilaar bij de hoofdingang. Of de steenmarter die de Stuurhut in kantorengebouw Jonkerbosch een tijdje als zijn onderkomen gebruikte. In het voorjaar zijn er al een paar keer jonge vosjes gesignaleerd.

Bijen
Tijdelijke bewoners waren ook de bijenvolkeren van anesthesioloog Marc Snoeck die vier jaar terug verschillende bijenkasten plaatste op het CWZ-terrein. Helaas werden er mensen gestoken tijdens hun wandeling achter het ziekenhuis. De bijen zijn dus verhuisd naar Molenhoek, na een korte logeerpartij in de tuin van Sanadome. En wie herinnert zich de goudvissen nog die rondzwommen in de Binnenhof? En hoe zij elke dag trouw verzorgd werden door de beveiligers? Gelukkig vonden ze allemaal een nieuw thuis toen er in de verbouwde Binnenhof geen plaats meer was voor water. 

Foto: Richard Martens

September 2017

Huisdieren

Het groen rond CWZ is een paradijs voor dieren

Vossen en konijnen. Eekhoorns en eksters. En niet te vergeten: alles wat rond zoemt. Het groen rond CWZ is een paradijs voor dieren. 

Capriolen
Als je op een verpleegafdeling van CWZ ligt, kan het zomaar gebeuren dat je bij het ochtendgloren een vos langs de bosrand ziet wandelen. Of bij het vallen van de avond een paar konijntjes ziet dartelen over het gras. Bij kantoorgebouw Jonkerbosch zijn het vaak de eekhoorns die voor een glimlach zorgen met hun capriolen hoog in de boomtoppen.

Ooievaars
Sommige dieren doen CWZ maar eventjes aan. Zoals de groep ooievaars die ooit neerstreek op de stalen pilaar bij de hoofdingang. Of de steenmarter die de Stuurhut in kantorengebouw Jonkerbosch een tijdje als zijn onderkomen gebruikte. In het voorjaar zijn er al een paar keer jonge vosjes gesignaleerd.

Bijen
Tijdelijke bewoners waren ook de bijenvolkeren van anesthesioloog Marc Snoeck die vier jaar terug verschillende bijenkasten plaatste op het CWZ-terrein. Helaas werden er mensen gestoken tijdens hun wandeling achter het ziekenhuis. De bijen zijn dus verhuisd naar Molenhoek, na een korte logeerpartij in de tuin van Sanadome. En wie herinnert zich de goudvissen nog die rondzwommen in de Binnenhof? En hoe zij elke dag trouw verzorgd werden door de beveiligers? Gelukkig vonden ze allemaal een nieuw thuis toen er in de verbouwde Binnenhof geen plaats meer was voor water. 

Foto: Richard Martens

September 2017

Sluit venster
Ons Huis Blog chirurg Frits van den Wildenberg >>>

Blog chirurg Frits van den Wildenberg 

Een kwart eeuw geleden verhuisde het ziekenhuis van de St. Annastraat naar de huidige locatie. Hoewel ik niet weet of gebouwen jubilea vieren, blik je automatisch terug.

In 1996 liep ik mijn co-schap chirurgie in het nieuwe Canisius. Alle afdelingen verzameld in één gebouw. Het ziekenhuis werd bewoond door dokters, verpleegkundigen en paramedici. Als je een kostuum zag lopen, was dat de voorzitter van de Raad van Bestuur of een patiënt. Op bureaus lagen papieren patiëntendossiers (PPD). De verslagen werden uitgetypt op een hypermoderne elektrische typemachine. De verwijsbrief van de huisarts was een receptpapiertje met een handgeschreven vraag: Liesbreuk? En een 75-jarige met dikke darmkanker was te oud om geopereerd te worden. Nu is hij bijna de jongste op de afdeling!

Over zo’n periode zie je pas hoeveel er verandert. CWZ is niet meer een gebouw, maar een instituut. Het oude schippersinternaat wordt bevolkt door nieuwe afdelingen als ICT, KMI, KVV, financiën en management control, P&O en bedrijfsgezondheidsdienst. Er zijn buitenpoliklinieken in Oosterhout en Druten opgericht. Huisartsenpost, tandarts, verloskundigen en radiotherapie hebben hun intrek genomen op het Spoedplein. En binnen in huis zijn de verbouwingen - gelukkig weer - in volle gang. De poliklinieken, onderzoeksafdelingen, OK en hoofdingang zijn of worden flink onder handen genomen. Nu de verpleegafdelingen nog.

Ondanks al deze veranderingen blijft CWZ CWZ. En dat komt omdat we van een gebouw een begrip zijn geworden. Het Canies, zoals velen ons huis teder blijven noemen, is een ziekenhuis waar we de patiënt behandelen als Naaste. Deze gepassioneerde overtuiging van alle professionals is van grote invloed op onze werkhouding en werkomgeving. Door deze gezamenlijke zorgzaamheid voelen patiënten zich fijn in Ons Huis. En daar wil ik iedereen ontzettend voor bedanken!

Frits van den Wildenberg, chirurg

September 2017

Ons Huis

Blog chirurg Frits van den Wildenberg 

Een kwart eeuw geleden verhuisde het ziekenhuis van de St. Annastraat naar de huidige locatie. Hoewel ik niet weet of gebouwen jubilea vieren, blik je automatisch terug.

In 1996 liep ik mijn co-schap chirurgie in het nieuwe Canisius. Alle afdelingen verzameld in één gebouw. Het ziekenhuis werd bewoond door dokters, verpleegkundigen en paramedici. Als je een kostuum zag lopen, was dat de voorzitter van de Raad van Bestuur of een patiënt. Op bureaus lagen papieren patiëntendossiers (PPD). De verslagen werden uitgetypt op een hypermoderne elektrische typemachine. De verwijsbrief van de huisarts was een receptpapiertje met een handgeschreven vraag: Liesbreuk? En een 75-jarige met dikke darmkanker was te oud om geopereerd te worden. Nu is hij bijna de jongste op de afdeling!

Over zo’n periode zie je pas hoeveel er verandert. CWZ is niet meer een gebouw, maar een instituut. Het oude schippersinternaat wordt bevolkt door nieuwe afdelingen als ICT, KMI, KVV, financiën en management control, P&O en bedrijfsgezondheidsdienst. Er zijn buitenpoliklinieken in Oosterhout en Druten opgericht. Huisartsenpost, tandarts, verloskundigen en radiotherapie hebben hun intrek genomen op het Spoedplein. En binnen in huis zijn de verbouwingen - gelukkig weer - in volle gang. De poliklinieken, onderzoeksafdelingen, OK en hoofdingang zijn of worden flink onder handen genomen. Nu de verpleegafdelingen nog.

Ondanks al deze veranderingen blijft CWZ CWZ. En dat komt omdat we van een gebouw een begrip zijn geworden. Het Canies, zoals velen ons huis teder blijven noemen, is een ziekenhuis waar we de patiënt behandelen als Naaste. Deze gepassioneerde overtuiging van alle professionals is van grote invloed op onze werkhouding en werkomgeving. Door deze gezamenlijke zorgzaamheid voelen patiënten zich fijn in Ons Huis. En daar wil ik iedereen ontzettend voor bedanken!

Frits van den Wildenberg, chirurg

September 2017

Sluit venster